Ontmoeting van handen.
Kumite, ook bekend als "sparren", is een onderdeel van karate (en andere Japanse vechtsporten) waarin men met (een) partner(s) traint of vecht. Kumite betekent letterlijk vertaald "ontmoeting van handen". Kumite wordt op verschillende niveaus uitgevoerd.
Gohon kumite.
Het laagste niveau bestaat uit vijf onderdelen, waarbij de karateka vijf technieken uitvoert. Elke techniek is een aanvalstechniek die door een van beiden wordt uitgevoerd en bij de afronding hiervan door de ander wordt beantwoord met een tegenaanval. Deze methode zorgt ervoor dat de karateka afstand leert houden en maakt hem bekend met de uitgevoerde technieken.
Sanbon kumite.
De volgende stap is met drie onderdelen. Deze methode kent hetzelfde patroon. Het is vooral bedoeld om de karateka in staat te stellen in een kortere tijd meer technieken te oefenen.
Ippon kumite.
De volgende fase van de sparringsoefeningen is het sparren met één onderdeel. Bij deze methode valt de ene karateka de ander aan, die beantwoordt met een bekende techniek. De nadruk ligt hier op snelheid en accuratesse.
Beide karateka's kennen de voorgeschreven volgorde en er wordt onderling geen contact gemaakt, al worden de technieken uitgevoerd alsof dat wel zo is. Zo zijn ze in staat maximale kracht en snelheid te gebruiken.
Jiyu kumite.
Het laatste aspect van kumite is "vrij sparren" ofwel jiyu kumite. Bij jiyu kumite probeert de ene karateka de andere aan te vallen om punten te scoren. Het biedt de karateka de kans zichzelf op de proef te stellen. Het is een goede methode om vaardigheden te verfijnen en het is tevens de methode die bij sportkarate wordt gebruikt.
Er zijn diverse jiyu kumite's. Bij jiyu ippon kumite zegt de aanvaller met welke aanval hij komt, de verdediger vrerdedigt en komt terug met eigen gekozen tegenaanval(len). Een andere vorm is het dojo kumite waar beide karateka's aanvallen en verdedigen. Deze vorm wordt ook op de wedstrijdvloer uitgevoerd, maar dan onder supervisie van scheidsrechters en een reglement, waarin staat wat wel en niet is toegestaan.
Bij al deze fases horen rituelen voordat de kumite plaatsvindt. De karateka's buigen en gaan staan in een vooraf afgesproken houding. De aanvaller neemt een aanvalshouding aan, de verdediger staat ontspannen in "yoi" (aandachtshouding).
Bij het wedstrijdgevecht gaat het gevecht van start als de scheidsrechter daartoe het beginsignaal geeft en houdt pas als de scheidrechter het gevecht stil legt.